Boşanma sebepleri Türk Medeni Kanunu m. 161-166 hükümleri arasında düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler “numerus clausus ilkesi”ne tâbidir. Türk Medeni Kanunu’nda zina, hayata kast, pek kötü ve onur kırıcı davranış, suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme, terk ve akıl hastalığı özel boşanma sebepleri olarak sayılmıştır. Eşlerden birinin evlilik süresince karşı cinsten başka bir kişi ile bilerek ve isteyerek tam anlamıyla cinsel ilişkiye girmesi zina olarak tanımlanır. Zina, sadakat yükümlülüğünü en üst düzeyde ihlâl eder. Hayata kast, eşlerden birinin diğer eşin hayatına yönelik öldürmek kastıyla yaptığı her türlü davranıştır. Pek kötü muamele, eşin fiziksel ya da ruhsal bütünlüğünü bozan, eziyet veren, acı çektiren davranışların diğer eş tarafından gerçekleştirilmesidir. Bu eylemlerin süreklilik arz etmesi gerekmez.