Bu çalışma, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenicinin temerrüdü hâlinde arsa sahibinin yarım kalan inşaatın tamamlanmasını sağlamak amacıyla başvurduğu nama ifa izni talebini incelemektedir. İnceleme; Türk Borçlar Kanunu’nun genel hükmü niteliğindeki 113. maddesi, eser sözleşmesine özgü 473. madde ve İcra ve İflas Kanunu’nun 30. maddesi etrafında şekillenen uygulama üzerinden yürütülmektedir. Çalışmada, nama ifanın hukuki niteliğine ilişkin “aynen ifa” ve “tazminat” eksenli tartışmalar, yargısal uygulamanın öne çıkardığı koşullar, dava dilekçesinde talep kalemlerinin nasıl kurulması gerektiği, toplam masrafın depo edilmesi ve depo edilmemesi hâlinde yükleniciye düşen bağımsız bölümlerin satışı yöntemi ele alınmaktadır.